fragment uit 'Waar moed vereist is'

 
Hoofdstuk 12
 
Er dreven lome, witte wolken aan de hemel. Het beloofde een prachtige zaterdag te worden. Beth gebruikte de ochtend om samen met Marnie nog wat late oogst uit de moestuin te halen. Ze had aangeboden om ook te helpen bij de verwerking ervan, maar Molly had haar de keuken uitgejaagd en erop gestaan dat ze wat ontspanning zou zoeken. ‘Je hebt een paar machtig drukke weken gehad, met al dat lesgeven en de Bijbelclub, en niet te vergeten die theeparty's. Trouwens, Frances en ik doen de tuin al jaren. We hebben zo’n beetje onze eigen werkwijze,’ legde Molly met opgetrokken wenkbrauwen en een veelzeggende glimlach uit.
Beth moest lachen. ‘Dus ik loop alleen maar in de weg,’ plaagde ze.
Frances knikte vanaf haar plaats aan de tafel, waar ze vaardig de laatste uien pelde en kleinsneed voordat ze de potten ingingen. ‘Ja, en twee is meer dan genoeg in de keuken, miss Beth. Al neem je nauwelijks ruimte in.’